Prusy Brandenburskie i Neustadt
Brandenburska historia koni rozpoczęła się w Neusadt (Dosse) po raz pierwszy z landgrafem Fryderykiem II Hessen Homburg.
Rozwój Stadniny jest ściśle powiązany z historią Prusów Brandenburskich.
W 1662 kazał osuszyć i przekształcić na łąki obszary leżące wokół licznych odnóg rzeki Dosse i miasta. Już wkrótce dość korzystnie sprzedawał konie do książęcej stadniny.
W 1694 Neustadt i otoczenie przeszło w posiadanie elektora Fryderyka III, późniejszego króla Fryderyka I i tym samym do Brandenburgii. Miejscem hodowli została stadnina. Niezwykle oszczędnemu królowi finansowo znacząca okazała się hodowla mułów zamiast koni dla armii. Również jego syn, Fryderyk Wielki zajmował się ich chowem.
Jego następna, Fryderyk Wilhelm II kochał wszystko piękne – także szlachetne konie, których nie można było znaleźć w Prusach. Dlatego zlecił w 1788 Carlowi-Henrykowi von Lindenau reorganizację charakteru pruskiej stadniny i tym samym nakazał utworzyć stadninę w Neustadt (Dosse)
Właściwie Fryderyk Wilhelm miał do czynienia z czymś lepszym niż założenie nowej placówki hodowlanej, której sukces po raz pierwszy mógł być widoczny w kolejnych pokoleniach. Wtedy nazwano to w odpowiednim zarządzeniu - „Dla najlepszego dobra kraju”. Na szczęście nie myślano tutaj o frazie, ale jako programie wspierającym rozwój gospodarki. Konie armii od zaraz powinny wywodzić się z własnej hodowli.
Konie z Neustadt kupowano szczególnie w celach rolniczych. W ten oto sposób zakład hodowli koni założony przez dawniejszego króla w trudnych czasach przeżył wieki w powiecie Prignitz, podczas gdy wszystko inne co stworzone było za pomocą silnej ręki i wielu pieniędzy nie przetrwało.
